Pagina's

donderdag 28 augustus 2014

Groene kronkels.




Ik weet niet of het nu aan mij ligt maar die eerste dagen van mijn verlof ben ik steeds mijn ritme kwijt en voel ik mij verloren in die massa aan vrije uren.  Thuis loop ik van de slaapkamer naar de keuken en weet niet goed of ik nu eerst die cake zou bakken of starten met het opruimen van mijn werkateliertje.

Ondertussen heb ik het onkruid gewied in de voortuin, deze was op enkele weken tijd uitgegroeid tot een mini -jungle waardoor de haagwinde sierlijk had gewoekerd tussen de roze Mozart-rozen en de Annabella's.  Ook de rode kornoelje, die ik in het voorjaar rijkelijk had gesnoeid stond erbij alsof hij een overdosis aan groeipillen had gekregen.  Gewapend met de snoeischaar knipte ik overhangende takken weg en in al mijn bedrijvigheid knipte ikzelf een stuk uit mijn linkerpink. Deze bloedde zo hevig dat ik het bloed met moeite kon stelpen.  Met een stukje huid minder en een grote pleister rond de kleinste vinger gingen wij weer aan het werk, deze keer wel wat rustiger.  Bij het nemen van enkele foto's van de opgeruimde voortuin, was ik niet tevreden over het resultaat, het bleef toch maar een onoverzichtelijke iets.




Enkele jaren geleden was ik een fervente liefhebber van tuinen met een romantische uitstraling zoals de tuin van de limburgse Dina Deferme.  Haar tuin van enkele  hectaren groot opgedeeld in schilderachtige tuinkamers was voor mij het te volgen voorbeeld.  Met diens verschil dat Dina tuinarchitecte is en enkele mensen in dienst heeft, die net als kabouters alles doen om haar droom te verwezenlijken.  Voor mijn droom waar te maken waren er geen kabouters meer beschikbaar en sta ik er meestal alléén voor en heel soms helpt manlief.  Alhoewel hij zich verdiept heeft in het snoeien, verzorgen en oogsten van zijn boomgaard en wekelijks het maaien van het gras helpt  hij mij soms bij de zwaardere tuinwerken in de bloemenborders.

http://www.deferme.be/index.php/nl/

Eén van Dina's theorieën om een mooie border te bekomen is om de struiken en vaste planten heel dicht naast mekaar te planten, zodanig dat je een mooi bloementapijt verkrijgt waar onkruid geen kans krijgt te groeien.  Nu ja, onkruid vergaat niet en als de kabouters even geen tijd hebben om te wieden dan wordt de border net als een kleuren doorlopen schilderij.



Een plantenverhuis wordt overwogen en ik beslis dat in het najaar een groot deel van de vaste planten uit de voortuin een nieuwe plaats krijgen in de border achteraan het huis.  Met enige spijt neem ik dan afscheid van de romantische tuinideeën en sluit mij aan bij de volgelingen van een praktische en overzichtelijk voortuin.  Hoe die er zal uitzien, weet ik nu nog niet, bladerend in plantentijdschriften en speurend op blogs en internet krijg ik een fictief beeld van de nieuwe voortuin, de droom wordt dan werkelijkheid door 2 vrouwenhanden, waarvan één met een gehavende pink.




"Gardening is an exercise in optimism" 

Liefs
Marieke

zondag 17 augustus 2014

Boek versus e-book?



Ik geef toe, ik ben verslaafd aan boeken. Mijn moeder vond mij dikwijls terug in een hoekje van het huis, met een boek op de knieën.  Het begon met de boekjes "Tiny", wat later werden het vooral strips zoals "Suske en Wiske", "Jommeke" en nog veel later boeken met wat meer inhoudelijke bagage.
Mijn voorkeur gaat naar historische romans maar ook verhalen met wat meer spanning zoals deze van Agatha Christie of een Dan Brown vind ik best leuk.




Een boek dat moet je in je handen houden, zo zijn wij toch opgegroeid.  's Avonds in bed nog even een boek lezen en daarna half slapend gooi ik deze naast mijn bed.  De volgende morgen stel ik dan met enige frustatie vast dat het boek net niet openviel, op die bladzijde die ik de avond voordien las.
Ook de trein is een aangename plek om een boek te lezen.  Sommigen beweren dat het lijkt dat ze zo sneller op hun plaats van bestemming komen en het is ook een afleidingsmanoeuvre naar anderen toe om zonder woorden duidelijk te maken van "laat me even met rust".

De dag van vandaag is het hip om boeken te lezen via je iPad, je kan dan boeken gratis of tegen betaling downloaden.  Het heeft toch wel wat voordelen, want lettertypes kunnen aangepast worden, en op reis hoef je geen stapels boeken mee te sleuren in je bagage.  Wel niet vergeten je iPad op te laden, want anders kan je met zo'n ding niet veel meer doen, en zeker niet lezen.

Nu je hoeft perse geen iPad te kopen om elektronische boeken te kunnen lezen, het kan natuurlijk ook via je iPhone of smartphone.  De naam zegt het zelf "slimme telefoon", waarmee je niet alleen je man mee opbelt om te vragen om na zijn werkuren nog een broodje mee te brengen, of nog vlug een vergeten  "gelukkige verjaardag" sms't naar die ene vriendin ginds in het verre Canada.  Je kan er ook inderdaad boeken mee lezen.

Enkele maanden geleden kreeg ik van mijn oudste dochter zo'n smartphone cadeau, dit nadat mijn eigen gsm'tje de pijp aan maarten gaf.  Ik had dat dingetje al jaren in gebruik, kon er uitsluitend mee bellen en sms'en, waarvoor het volgens mijn mening ook voor gemaakt was.  Dochterlief vond dat mama met haar tijd maar eens mee moest, en kocht dus voor mijn verjaardag zo'n slimme telefoon.  Nu ja, slim is ie wel, je kan behalve bellen en sms'en ook nog foto's nemen, een dagboek bijhouden, allerhande interactieve spelletjes spelen, een "to do" lijstje opstellen dit mocht je geheugen het laten afweten, wat af en toe wel eens gebeurd. Nog snel even nieuwsgierig meekijken op Facebook wat de anderen allemaal doen of gedaan hebben en je kan apps downloaden.  Play store is zo'n app waarmee je o.a. boeken kan downloaden.

Je mag dan eerst een aantal bladzijden gratis lezen vooraleer je overgaat tot de uiteindelijk koop ervan.
Dus nam ik de proef op de som en begon met het gratis lezen.  Al vlug trok ik de tekst met duim en wijsvinger wat verder open, want de letters leken als mieren zich te verspreiden over het al te kleine scherm.
Enkele bladzijde hield ik het dapper vol maar zwichtte uiteindelijk en drukte op de toets backspace.
Ik miste de aanwezigheid van mijn trouwe metgezel, de geur van oud papier en lijm, het vasthouden met beide handen van de geplastificeerde kartonnen kaft, het dichtslaan ervan.  Ik denk even terug aan die tijd toen mijn moeder aan mijn bed verhaaltjes voorlas,  hoe ze zelf er haar eigen verhaal bij fantaseerde om het allemaal nog spannender te maken.  Ook de oude plaatjes van de Tiny's, Sus en Wis en C°  dwarrelen door mijn gedachten en ik denk van misschien toch nog maar even te wachten met de aankoop van die iPad.
Ik kijk nu al uit naar een volgende bib bezoek, de leeszaal met zijn loodrechte rijen, de mooi op naam gerangschikte boeken, het maandelijkse praatje met de bibliothecaris en het sjouwen met boeken neem ik er met plezier bij.


Zijn e-books bij jullie al dagelijkse kost of toch een voorkeur voor het lezen in een "echt" boek?  
Ook tips zijn altijd welkom!!



Liefs 
Marieke





vrijdag 8 augustus 2014





                   I’m back again 


Enkele weken geleden, tijdens een etentje onder vriendinnen, vertelde Vera dat zij de berichtjes miste van Bleudelavandou.  Beter nog, bleek zelfs dat zij er naar uitkeek, vooral naar de verhalen maar ook de afbeeldingen en berichtjes.  Zoals verwacht volgde de vraag na de vaststelling, en tja wat was er toch gebeurd met het blog Bleudelavandou.
Zag Marieke het verblijf in blogland als bekeken, gebrek aan spirit of nog erger was zij ziek en haar lichaam te zwak om nog te vertellen en te schrijven over haar dagelijkse bezigheden.

Wel een geruststelling is dat het goed gaat met Marieke, haar leefwereld is op die enkele zwijgzame maanden niet veel veranderd of...toch wel?

Het begon allemaal zo'n jaartje geleden, door implementatie van een nieuw softwarepakket op mijn werk werden de werkende dagen alsmaar langer en vermoeiender.  Na een lange werkdag waren mijn reservebatterijen uitgeput en was de drang om 's avonds nog achter een computerscherm te tokkelen zo goed als nihil. Als alternatief koos ik ervoor om af te kicken door wat tuinwerk of een etentje met vrienden of familie waar ik dan mijn frustaties kwijt kon.

Ook lukte het mij niet altijd om te gaan sporten waardoor ik mij dan heel ongelukkig voelde en de volgende dag weer naar het werk vertrok met een flinke portie zelfverwijt.  En als toetje op de taart, kwam daarbij nog dat manlief zijn project in Algerije ten einde liep en daarna vriendelijk werd afgedankt voor bewezen diensten.

Het leven is voor sommige onder ons iets wat beweeglijker dan voor andere.  Maar net zoals "old Frankie" zong "That's life", kronkelt ons leventje nu rustig verder en met wat positiviteit, creativiteit maar vooral humor zijn wij weer aan de slag.

Het innovatieve nieuwe softwarepakket is na een jaar nog steeds niet compatibel met het huidige systeem.  Een nieuwe startdatum werd vastgelegd tegen 1 november en wij zien wel wat het vervolg wordt.  Regelmatig probeer ik met het nemen van een verlofdag er even tussenuit te knijpen, ook manlief berust in het feit dat hij niet meer bij de werkende klasse behoort, maar vrij over zijn tijd kan beschikken en juist die dingen kan doen wat hij graag doet.  Bij het boodschappen gaan wij nu wat zuiniger om met onze zuurverdiende euro's en voor vakantie gaat onze keuze nu eerder naar een last minute .  Even breken met de gewoontes maar het lukt ons best.

De drang om te bloggen is nooit verdwenen, ik hou van schrijven, lezen, tuinieren en nog zovele andere dingen en deel dit graag met anderen.
Maar dit alles heeft even plaats moeten maken om mezelf eerst de rust, stilte en vooral tijd te gunnen en na deze herbronning ben ik weer één persoon geworden en loop ik mezelf niet meer voorbij.

Liefste Vera, I'm back on my feet again!!!



Liefs
Marieke