Pagina's

maandag 23 december 2013





Ik wens aan iedereen,

Iets goeds, iets lekkers.
Iets gek, iets gekkers.
Iets aardig, iets liefs,
maar hoe dan ook iets positief.

Veel geluk en een goede gezondheid in 2014

(Toon Hermans)


Liefs
Marieke

zondag 1 december 2013

Reizen...



Met een glimlach vertelt vriendin R. dat zij maandag het natte grijze België inruilt voor het zonnige Tenerife. Sinds vriendin R. een nieuwe vriend heeft reist zij samen met hem de wereld rond, de ene vakantie volgt de andere in ijl tempo op.  De valies is maar net uitgepakt of daar komt nieuwe vriend weer aandraven met een leuke last-minute.  Vriendin R. vindt dat heen en weer gefladder zalig en vertelt  bij een volgende vriendinnen meeting honderduit over haar verre avonturen.  

Het was voor mij al een hele zoektocht om de eerste passende afbeelding van dit logje op te zoeken in mijn inmiddels toch sterk aangegroeide fotobestand.  Uiteindelijk vond ik er eentje met wuivende palmbomen op een paradijselijk eiland waar ik nooit geweest ben, maar de dochters wel,  want ook zij houden van verre reizen,zei het in een rustiger tempo dan vriendin R.



Ik kan genieten van al deze dromerige zonnige plaatsen, maar dan wel op afstand.  Wat ik hiermee bedoel is dat ik niet zo van reizen hou en bij het tikken van deze zin krijg ik weer dat rare gevoel alsof ik niet normaal ben, want wie houdt er nu niet van wandelen langs een goudgeel strand, het beklimmen van de Machu Picchu of op ontdekking gaan in het land van het Hindoeïsme met zijn uitersten van sloppenwijken tot prachtige paleizen en tempels.



Al deze culturen vind ik boeiend en tientallen boeken heb ik gelezen over de geschiedenis van Egypte, Indiase kunst, de verdwenen beschaving van de Inca's en Maya's tot de stichting van Nieuw-Amsterdam beter nu gekend onder de naam New York.
Maar die drang om er even naartoe te vliegen en te belanden middenin deze verschillende culturen mis ik gewoon, ik hou helemaal niet van uren vliegen, zittend blijvend in een te kleine zetel met naast je een snurkende reisgenoot en misschien ook een beetje de schrik voor het onbekende.  Dagen heb ik nodig om even terug mijn eigen "ik" te zijn en geloof mij dit is vermoeiender dan het reizen zelf.



Toch verlaat ik zo nu en dan eens mijn vertrouwde nest en ruil ik gretig ons klein belgenland in voor het  land van " le vin et du boursin",  kan ik uren wandelen langs de Amsterdamse grachten of voel ik mij klein tussen de zuilen van een oude Romeinse tempel.  
Maar dan plots is er die drang weer, die roep van thuis en wil ik de geur opsnuiven van mijn tuin, spelend met onze 4 poezen of liggend in de zetel een boek lezen, met op de achtergrond de zachte tonen van een gekend deuntje.
Ondertussen vliegt daarboven vriendin R. samen met vriend en reiskoffer voor de zoveelste keer naar een andere bestemming en geniet ik van "mijn wereldje" en wacht met enige nieuwsgierigheid naar haar volgend reisverhaal...




Domus dulcis domus
Home sweet home
Oost, west thuis best
Liefs,
Marieke