Pagina's

maandag 30 september 2013

working 9 to 5




De zomer is voorbij alsook mijn vakantie.  Morgenvroeg weer met het autootje naar het werk, klanten met vragen, soms lastige vragen, oplossingen zoeken en deze week nog een test afleggen om te oordelen dat een 50 jarige nog wel mee kan draaien in het nieuw SAP systeem.  Blijkbaar is dit het ideale systeem  voor het beheren van facturen en boekhouding, en het zou vooral kostenbesparend zijn, met andere woorden een gouden middel voor een onderneming om een personeelsbestand te halveren of toch niet.  De toekomst zal het uitwijzen en ondertussen begin ik met enige tegenzin aan deze werkweek.




Deze twee weken vakantie waren heerlijk, neen voor mij geen wereldreis of een avonturentocht door een afgelegen jungle, maar gewoon lekker thuis.  Thuis een cocon, een huisje met mijn spinsels, 's morgens ongewassen in mijn ochtendjas,  lekker doorzakken in mijn luie zetel met in de ene hand een tas geurende koffie en in de andere één van mijn lievelingstijdschriften.  Het vooruitzicht te hebben van een hele dag, 12 uren waar jezelf kan over beslissen, want alles mag maar vooral niets te moeten.  Schilderen of wat aanmodderen in de tuin, een rondje fietsen of gewoon een spannend boek lezen in de luie middagzon.
Geen stress aan mijn lijf, geen bazen met bevelen of roddels, neen niets van dit alles.
Gewoon genieten van het moment,  mijn nirvana!!

Liefs
Marieke


donderdag 19 september 2013

Marieke is back again!!



Na enkele maanden blogrust ben ik er weer!!  Het bloggen kan ik wel enkele maanden missen maar ik geef toe het begon nu weer te kriebelen.
Heel even kwam ik stiekem kijken naar jullie blogberichten.  De harde kern bleef het volhouden en dan weer anderen stopten net als ikzelf voor enkele weken of maanden.  Dit is nu juist het leuke aan het bloggen, alles kan en niets moet!!

Niet alleen het drukke kantoorleven nam veel tijd en energie in beslag maar ook hier thuis was er geen sprake van verveling.  Een woord dat mij totaal onbekend is, zeker met het onderhoud van een grote tuin, huis en onze 4 poezen had ik meer dan mijn handen vol.  's Avonds nog even gaan sporten, nog vlug een etentje met een "teruggevonden" vriendin of  naar stad voor een bezoekje aan de dochters.



En dan was er nog die lange hete zomer, alhoewel zo lang was hij ook weer niet en wachten hebben wij gedaan, zeker weten.  De winter wou zijn biezen maar niet pakken, en bleef ons nog lang verrassen met sneeuw en ijzige koude, de natuur kreeg een extra rustperiode.  Het is verrassend hoe onze planten zich terug herstellen en ook dit jaar kon ik zalig genieten van mijn tuin.



Half augustus vertrok ik samen met dochter Victoria voor een weekje naar Aix en Provence, een moment van rust, ontdekking en vooral de gezellige moeder-dochter praatjes.  Samen kuieren langs de oude straten van Avignon, genieten van de drukke zuiderse marktjes en 's avonds na een verkoelende plons in het zwembad, nog even nagenieten op een terrasje met de smaak van een frisse Côtes de Provence.  Op een boottocht naar de Calanques maakten wij kennis met een oud maar interessant Engels koppeltje, zij was 78 een lieve verstandige vrouw, moeder en grootmoeder en hij sprak Engels net zoals Sean Connery, met een zwaar Schots accent. Vertellen dat die man kon, met zijn prachtig stem en Connery accent vertelde hij over zijn jeugd, zijn taal en volk en hoe de wereld fel veranderd was in die 80 mensenjaren, de verschillen tussen de werelden waarin de generaties opgroeien is inderdaad groot.



Vroeger was zeker niet alles beter, maar wel anders.  En ja wij worden allemaal ouder, ook de jongeren van nu worden ooit oud.  Ik las eens in een tijdschrift dat je lichaam je op de hoogte houdt van je verouderingsproces en signalen geeft van die verandering.  Eén van die signalen was bvb. je bril regelmatig verliezen, namen vergeten, houden van kruiswoordraadsels, middagdutjes en haren die groeien uit neus en oren. Bij het neertikken van deze woorden stel ik laconiek vast dat ook mijn lichaam in verval is.
Nu ja wie zei ook weer,  je bent maar zo oud als je jezelf voelt en nou net vandaag voel ik mij jong straks nog even aan die spieren werken in de pilatesles, en ja morgen word ik een dagje ouder en vind ik misschien mijn bril niet meer terug of val ik in slaap voor TV en geef toe dat is het leuke eraan ... het leven zit vol verrassingen.  Vandaag jong, morgen wat ouder en binnen enkele jaren zal ik maar pas beseffen dat dit nu de beste jaren van mijn leven waren.

Liefs
Marieke