Pagina's

vrijdag 23 november 2012

Ontgoocheling...

Gefrustreerd, kwaad, ontgoocheld ...hier heb ik geen woorden voor.  Verleden week kwam manlief thuis met een beteuterd gezicht, hij moest weer terug naar Algerije.  Directie had zo beslist en zijn team stond klaar voor aanvang werken, dus geen zeuren, geen alternatief, beslissing werd voor hem genomen, vertrekken was de boodschap en nog wel onmiddellijk. Hij was nog maar pas een weekje thuis en was weer gaan... vliegen...Valies gepakt, kusje en weg was hij.



Leuk vond ik het helemaal niet en ik heb dan ook mijn ongenoegen geuit maar dit alles kon niet baten.  De stem van een ontgoochelende vrouw kon aan deze situatie niets veranderen en dus vertrok manlief voor 4 weken Algerije.
Cynisch heb ik hem toch maar gevraagd of ie thuis zou zijn voor Kerst en heel nuchter kreeg ik het antwoord "I'll be home at Christmas".

Dacht ik bij mezelf niemands leven is perfect en opgevoed met de leuze "wij staan ervoor en moeten erdoor" gaat mijn alledaags leventje weer  verder.  Uiteindelijk om mijn frustraties te verwerken nam ik de ooit gekregen cadeau bon van mijn vriendinnen uit de la, en vertrok richting Wemmel.  In dit dorpje aan de Brusselse rand bevindt zich een leuke bloemenwinkel die tevens ook interieurzaak is.  Daar zou ik mijn lusten kunnen botvieren en met een stevige druk op het gaspedaal vertrok ik richting Brussel.



Ik genoot onmiddellijk van de gezellige kerstsfeer en warmte die de winkel uitstraalde en voelde mij terug dat kleine meisje dat met grote ogen opkeek naar die grote versierde kerstboom.  Tussen kabouters, rode kerstballen, feeërieke verlichting, slingers en kerststallen vond ik deze mooie lamp en kon ook niet weerstaan aan de traditionele kerstroos.
Lieve vriendinnen nogmaals bedankt voor jullie leuke cadeau bon...



Vrouwtje stapelde alles in het autootje en weg was zij...naar huis.  Het leuke aan thuiskomen is dat er iemand op je wacht.  Manlief is er nu niet maar mijn trouwe C-Team verwelkomd mij met  lieve kopstootjes en een serenade van de alom gekende aria "Miauw" .



Ik nestel mij gezellig in de zetel met naast mij een slapende Sjoefel en lees over het leven van Dorothy Keaton, de moeder van de gekende actrice Diane Keaton.  Hoe Diane na de dood van haar moeder honderden plakboeken met foto's en brieven vond die Dorothy schreef naar haar familieleden maar ze nooit verstuurden.
Met behulp van dit materiaal schreef Diane dit boek, een prachtige familiegeschiedenis.
"Lief Dagboek" een boek over het leven van een vrouw, een moeder...

Veel liefs
Marieke

zondag 11 november 2012

In naam van de rode roos...



Mijn moeder was dol op rode rozen, wel rode...neen geen witte, roze of welke kleur dan ook alléén en uitsluitend rode rozen.  Zij plande deze rode rozenstruiken in het kleine tuintje dat grensde aan ons huis.  Rode fluweelachtige bloemen met harde stekelige doornen kwamen elk jaar tot bloei.  Knippen mocht niet, maar ruiken wel en als kind vond ik het zalig van die geur op te nemen en ervan te genieten en wat vond ik ze mooi.  Heel soms knipte ik er eentje af en plaatste deze in een klein vaasje op mijn nachttafeltje.  Als moeder dit opmerkte, meestal bij  een bezoek aan mijn kamer dan keek ze boos.  Zij had van die donkere zwarte kijkers en als kind had ik genoeg aan één oogopslag om te begrijpen dat dit niet mocht. Rozen hoorden buiten in de tuin en niet in een vaasje op mijn nachttafeltje...tot vandaag breng ik elk jaar naar haar graf  een kransje met ... rode rozen...



Rozen bestaan al duizenden jaren, in de graven van de farao's werden  rozen gevonden.  In het oude China vond je kilometer lange rozenvelden, in de keizerlijke bibliotheek stonden toen al meer dan 500 werken over rozenteelt.  Het lievelingskostje van keizer Nero was niets anders dan rozenpudding.
Het verbaast zeker niet dat de roos die bij de Romeinen zo'n voorname rol speelde, door het Christendom werd vergruisd en als symbool stond voor verkwisting en overdaad.





Traditie getrouw gaf een jongen zijn meisje een rode roos als blijk van zijn diepe ware gevoelens voor haar.

De roos wordt ook vereerd voor haar mystieke hoedanigheden en in de Middeleeuwen  werden de zacht geurende bloemen van Rosa Rubiginosa  gebruikt om heksen te weren.
Ook is zij de grondstof voor cosmetica en parfums maar ook in zoetige gerechten vindt je haar terug.




Dit rozenrecept stamt uit de Napolitaanse kloosters.  het werd voor het eerst vermeld in 1540 ter gelegenheid van het feest van de roos.  Het proberen waard want het is molte buone!!



Torte di roze/ricotta  :
3 eieren - 300 gr ricotta - 200 gr suiker -1 glas melk - 400 gr bloem - geraspte schil van een citroen - de rozenblaadjes van 2 (onbespoten)rozen - 5 blaadjes munt - 1 glaasje zoete likeur - aardbeien - slagroom - cognac - citroensap

Bereiding :
Klop de eieren los en voeg de ricotta toe met de suiker, melk en de gezeefde bloem.  Meng goed dooreen.  Voeg dan de geraspte citroenschil toe met de rozenblaadjes (houd er enkele over voor de versiering) en de fijngesneden muntblaadjes.   Bewerk het deeg en voeg de likeur toe.
Giet het deeg in een bakvorm en bak 40 minuten in een matig verwarmde oven.  Laat afkoelen.
Snijd het gebak in twee en bedek de onderste helft met de slagroom, aardbeien, wat citroensap en een beetje cognac.
Leg de bovenste schijf er terug op en versier met slagroom en de rozenblaadjes.  Zet enkele uren in de koelkast.



Ook schrijvers en dichters bewierookten de roos als vrouwelijk, mooi ...gevaarlijk en listig.

Mignonne, allons voir si la rose
Qui ce matin avoit desclose
Sa robe de pourpre au Soleil,
A point perdu ceste vesprée
Les plis de sa robe pourprée,
Et son teint au vostre pareil.
  Pierre de Ronsard


Ook schilders vonden inspiratie in de pracht van de rode roos :


Ook voor  bloemstukjes is de roos een dankbare bloem die prachtig invult en
ook gedroogd behoudt zij haar mystieke schoonheid.




Wat ook een leuk boek is over rozen, passie en tevens een unieke culinaire roman is Rode Rozen en Tortilla's van Laura Esquivel :

Een magisch verhaal over een verboden hartstochtelijk liefde maar is tevens een unieke culinaire roman met boordevol lekkerbekkende recepten.  Het is een boek met veel symboliek en je leest het zo in één ruk uit...


En bij zo'n spannend boek hoort dan een lekkere rozenbottelthee en je bent tevens meteen bestand tegen wind, kou en regen...





Liefs
Marieke