Pagina's

zondag 15 april 2012

lente bloemstukjes...


Pasen wordt elk jaar gevierd bij ons thuis met heel mijn familie erbij.  Alles begon 20 jaar geleden, onze kinderen waren nog klein en mijn zusje woonde met haar man en 2 kinderen op een appartement in de stad.  Daar wij een grote tuin hadden, werden de paaseitjes verzameld van de familie en verder doorgegeven aan de paasklokken, die op hun beurt ervoor zorgden dat deze op  het grasveld werden verspreid. Ik zie nog de blije gezichtjes van onze kinderen, die gretige handjes en de gevulde rieten manden en ja zelfs sommigen hoorden nog het geluid van de paasklokken, die terug de weg namen richting Rome...

 
Ondertussen zijn deze kinderen groot en volwassene geworden, gelukkig heb ik nog een veel jongere broer die nu zelf kleine meisjes heeft, en dus blijven de paasklokken komen en wie weet als deze op hun beurt grote meisjes geworden zijn...hebben wij tegen dan "misschien" kleinkinderen ...dus hebben wij ons abonnement op de paasklokken behouden...





Het paasfeest brengt de nodige sfeer in huis, tafels worden bijgeplaatst, het mooie servies wordt uit de kast gehaald, zetels en stoelen krijgen een andere plaats en op de tafels verschijnen mooie bloemstukjes.  De rieten manden worden klaargezet en de voorbereiding voor al dat lekkers gebeurt meestal de dag voor Pasen.  Dit jaar heb ik quiches en groententaarten gebakken, met een lekkere zuiderse salade vergezeld met een frisse Muscadet  of een lekkere Bourgogne. 




Ook het dessertenbuffet was dit jaar even anders, meestal bestel ik lekkere bananen taart en  bavarois bij een plaatselijke bakker, maar dit jaar werd het rijstpap, tiramisu, fruitmousse en pudding.
En dan nog lekker napraten, herinneringen ophalen en natuurlijk naar buiten met de kinderen voor het rapen van de paaseieren...


Elena de jongste telg van mijn broer is slechts 18 maanden en begreep niet al die heisa rond het eieren rapen, haar zusje Luna zorgde wel dat ook haar mandje vol geraakte...


Onze papa was er ook bij en naar jaarlijkse gewoonte mocht de TV even op om naar de "course" te kijken, en groot jolijt als dan nog ons eigen "Tommeke Boone" deze "course"won...

Het was een leuke dag en als 's avond de laatste gast door de deur verdween, was ik blij maar moe.  Ons bedje was welkom en het opruimen hebben wij uitgesteld tot de volgende dag...

Liefs
Marieke