Pagina's

zondag 30 oktober 2011

hé, neem mij mee...


Verleden week zaterdag nog een bezoekje gebracht aan de plaatselijke kringloopwinkel.  Had hier thuis enkele afgedankte spulletjes, dus" even" langsgaan bij de kringloopwinkel.  Maar dat even, wordt al vlug een uur, ik plaats mijn oude spulletjes op de toonbank en haast mij verder de winkel in.  En meestal eindigt deze zoektocht met gevonden niet al te dure schatten,  net zoals hierboven het prachtig gehaakt tafelkleed.


Zij lag daar stil vergeeld in een plastieken bak, samen met nog andere gehaakte spulletjes, haar vroegere eigenares was er niet meer of wou haar niet meer.  Haar glorietijd leek voorbij, daar ik zwerfkatten binnen in huis neem en in alles probeer ik het mooie te zien, nam ik ook haar mee naar huis, en na een soppig wasbeurtje, kwam zij eruit als...nieuw en herboren.
A star was born... En dit alles voor 1 euro...

Ook deze prachtig lampetkan, verstopte zich in een oude kast.  Mijn nieuwsgierigheid werd deze keer beloond, en bij het openen van de kast, wist ik het , deze mag mij vergezellen naar huis, want ik was er meteen weg  van.  Zij riep net als uit een bekende reclameslogan "neem me mee, ja ikke neem mij, toe aub...."  Ik kon haar lokroep niet weerstaan en kocht ze voor 4 euro. Ik plaatste haar naast mij in de auto, en soms keek ik zo opzij naar haar, en ik wist het gewoon...deze bleef bij mij...voor heel lang.

Thuisgekomen fluisterde ik haar toe, dat ik nog een verrassing voor haar had, en knipte vlug enkele rozenbottels uit de tuin, en ze glunderde...en ik ook ...

Liefs
Marieke

dinsdag 25 oktober 2011

bloempje op woensdag-bloemen en vrouwen


Hortensia's en rozen...nooit krijg ik er genoeg van!   Nog even dit weekend naar de bloemenwinkel geweest en ik vond daar prachtige hortensia's. Het was de bedoeling dat deze mooi konden indrogen,  en dat ik ze later zou gebruiken in mijn winterstukjes.

Een van de werkwijze om hortensia's  te drogen is ze eerst te plaatsen in een blok natte oasis, de ruimte mag niet te vochtig of te droog zijn, ook geen direct zonlicht en dan maar wachten.  Zo gezegd, zo gedaan...en hierboven zien jullie het resultaat.

Sommigen onder jullie vroegen zich af wat er geworden is van de heidekrans, nu die staat nog steeds te pronken op grootmoeders kast ...


Waarom ben ik zo gek van bloemen... waarom zijn de meeste vrouwen zo gek van bloemen....  Door de geschiedenis heen zien wij vrouwen met bloemen in het haar, op de arm, in de hand, rond de lende....



Wat trekt ons zo aan in bloemen, is het hun schoonheid, eenvoud of geur, misschien wel hun vergankelijkheid. Met tederheid benaderen wij haar, geven haar water, verfraaien haar nog meer met prachtige vazen.


Bloemen maken vrouwen gelukkig!!
Mannen verklaren hun liefde aan vrouwen met bloemen. Kinderen danken mama met bloemen.
Ook bijgelegde ruzies en misverstanden worden dikwijls afgesloten met een bloem.
Als bedanking, als rouwbetuiging, als verrassing, de bloem is er altijd voor ons.



Generatie na generatie hebben vrouwen gehouden van bloemen.  Bloemen zijn het symbool van leven, schoonheid en als vrouwen die bloemen ontvangen als gift, voelen zij zich niet alleen gevleid maar ook mooi, speciaal en vol leven.


Bloemen schenken ons de nodige warmte, zij toveren een glimlach op ons gelaat, zij laten ons mijmeren en dromen.

Vrouw en bloem, bloem en vrouw zij spelen een prachtig schouwtoneel !!

Liefs
Marieke

woensdag 19 oktober 2011

Bedankt Agnes, Loesje en Sonja....


Een tijdje geleden vond ik op verschillende blogs leuke zelfgemaakte pompoenen, gecreeërd door zeer creatieve dames en...

Misschien eerst wat voorgeschiedenis om dit berichtje te begrijpen.  Als jong meisje was ik gefascineerd door de kleedjes en prachtige dingen dat ons moeke naaide, zij tekende zelf haar patronen en dan volgde het hele verwerkingsproces van stukje stof naar een prachtig avondkleed.  Spijtig genoeg had ikzelf  niet de creatieve vingertjes en zeker niet om te naaien.
Ons moeke zei altijd "de dag dat ons Marieke zelf iets zal naaien ligt nog heel ver ..."

En kijk, ja zij had gelijk...het heeft 50 jaren geduurd maar het wonder is gebeurd...Marieke heeft interesse gekregen dankzij blogland om...dingetjes in elkaar te steken, eventueel met naald en draad of met haakpen...

Het is zeker niet de perfectie van Agnes, Loesje en Sonja, die ik erg dankbaar ben voor hun uitleg op hun blogs maar ook voor hun hulp via e-mail.
Ik heb geen naaimachine, dus heb ik alles zo goed en zo kwaad ik kon, met de hand genaaid en ik ben er best fier over...heb zelf al wat bijgeleerd voor een volgende proefstukje.

Je ziet  "je bent nooit te oud om te leren" ....



Liefs
Marieke

zondag 16 oktober 2011

Morgenstond heeft goud in de mond..


Elke morgen brengt een nieuwe dag.  Een nieuwe dag met zijn verhalen van geluk of ellende, een dag dat je  plots heel gelukkig maakt en dan weer verdrietig.  Een dag maakt de balans op van het leven.



Voor mij betekent elke morgen een nieuwe start, als een echt ochtendmens word ik wakker , zeg dag aan mijn poezen, maak mijn tas klaar met fruit en drank voor de lastige uurtjes op het werk, de was wordt naar buiten gebracht voor te drogen en vooraleer ik begin met mij  aan te kleden nog even genieten in mijn luie zetel met een tas koffie en een leuk tijdschrift.  Met het autootje enkele kilometers rijden, met op de achtergrond (dan vooral 's morgens) de rustige klanken van Mozart, Bach of Chopin...zo heerlijk rustig tussen het drukke alledaagse verkeer...


Ik ben tamelijk positief ingesteld, en probeer dan ook elke gebeurtenis te relativeren.  Op het werk lukt dit niet altijd, je laat je soms beïnvloeden door roddel en jaloezie en dan betrapt je jezelf erop dat je ook aan het roddelen bent...nadien vind ik mijzelf dan niet meer zo leuk, zelfs heel klein  ...natuurlijk kan je je niet terugvinden bij elke mens, wij zijn zo gelijkend en dan weer zo verschillend van elkaar.  Niet iedereen streeft voor hetzelfde doel, er zijn er ook die hunkeren naar macht en status, zij vergeten wel dikwijls de essentie van het leven, dat beseffen ze dan ook veel later, en dikwijls ook "te laat".
Deze verscheidenheid maakt het ook weer boeiend, maar ook moeilijker om in relatie te leven met anderen.

Respect, hoffelijkheid en vriendelijkheid zijn niet alleen woorden, je kan ze uitproberen ook, je kan er een ander gelukkig meemaken en niet alleen anderen maar ook jezelf, moeder Theresia zei ooit:

"Vriendelijke woorden kunnen kort zijn en makkelijk uitgesproken worden, maar hun echo duurt eindeloos voort".
 
 "Sommige" woorden vergeet je nooit, niet alleen op die minder leuke momenten van het leven, maar ook in het dagelijkse leven, daarom : geef je man een complimentje voor die bank dat hij prachtig herstelt heeft, geef je vader een zoen en zegt dat hij "de beste" is voor jou, maak een verdrietig kind blij en geef het terug nieuwe moed en door hun glimlach heen geven ze jou de energie om verder te gaan. 


 Het leven is soms als een spinnenweb, je weeft jaren aan een eigen prachtig net, waar je binnen dit net kan genieten van die heerlijke dingen in het leven.  Soms vliegen ze zo je net maar in en kan je ervan genieten met volle teugen, soms wordt dit net kapot gemaakt, en al die leuke dingen zijn er plots niet meer, maar door de herinnering eraan, krijgt  je terug de kracht om verder te spinnen, verder naar een nieuw web, verder naar een nieuwe dag...

Liefs
Marieke

zondag 9 oktober 2011

mag er nog een kransje bij...


Vandaag was het mijn" blog kijkdag", dan neem ik de tijd om een bezoekje te brengen bij de andere blogvriendinnen.  Het viel mij meteen op dat er prachtige kransen op vele blogs te bewonderen waren.  Zie ook eens bij  http://bizzyathome.blogspot.com/.
Daar ikzelf gek ben van kransen, heb ik vandaag ook nog eentje bijgemaakt.  Deze keer een vrij klassieke krans met rozen, deze zijn de enige aangekochte bloemen, de resterende bloemen zoals  hortensia, sedum en rozenbottels komen nog uit de tuin.


Vandaag was het spijtig genoeg niet mogelijk om buiten te werken, zoals in mijn vorig bericht van woensdag, maar door het slechte weer waren wij genoodzaakt  dit werkje af te maken binnenshuis. Gelukkig,  sinds enkele jaartjes  heb ik een piepklein eigen ateliertje, waar ik knutsel, schilder en bloemstukken kan maken.  Een eigen knutselhoekje, ... een aanrader voor iedereen!


Ik werk graag in groepjes bij het bloemschikken, de rozen wissel ik af, met eerst een groepje van 2 en daarna een groepje van 3 rozen, de resterende bloemen herhalen zich terug in groepjes


Et voilà... kransje is af en vrouwtje is er best tevreden over. De krans verhuist naar de koelere logeerkamer, waar wij ook op dit moment nog aan het werken zijn (dit wordt de nieuwe kamer voor Victoria, verrassing...). Met de resterende bloemen, veel waren het niet meer, nog even een bloemstukje gemaakt met deze kaarshouder. Later verhuizen beide naar de woonkamer.

Bij het lezen van jullie berichtjes, viel het mij op hoeveel van mijn blogvriendinnen op dit moment pijn, verdriet en  ellende meemaken.  Bij het maken van deze krans had ik jullie verhalen in mijn hoofd en dus is deze krans een beetje voor jullie...Voor allen veel moed, en sterkte gewenst en vergeet niet ...de kracht van positief denken kan wonderen verrichten...zoals mijn bobonneke zei "na regen komt zonneschijn"!

Liefs
marieke




woensdag 5 oktober 2011

bloempje op woensdag - heidekrans




Zondagmiddag, de zon straalt haar warmte uit als nooit tevoren in een oktobermaand.  Een namiddag om te genieten, om met iets creatief uit de hoek te komen.  Vrijdag was mijn vrije dag en dan is het meestal ook winkeldag.  Bij Brico ook even langs geweest en daar stonden zij in promotie...de heideplantjes, gemengde heide paars, wit en een beetje roze, ik vond ze best mooi en kocht er 6 van. 
Door het zien van al die mooie kransen bij mijn blogvriendinnen, vond ik het leuk om eens een kransje te maken met deze heideplantjes.

And there we go...voor ongeveer een uurtje bloemschikplezier, eerst begonnen met een lekker koel badje voor ons kransje, en dan maar knippen en de kleuren mengen...


Eerste toefje heide prikt erop, en dan klokgewijs verder gaan...

Ziezo...de helft is al gedaan voor wat betreft de heide, en het resultaat wordt stilaan zichtbaar


Nog wat schoenlappersblad langs de buiten en binnenrand van de krans...en uiteindelijk zijn er 3 1/2 plantjes aan gesneuveld, maar ze stierven... een heldendood...want de krans is geslaagd en mooi.

Bij het maken van deze krans, moest ik even denken aan een liedje dat mijn vader dikwijls zong  - het is een Vlaams lied van Armand Preud'Homme en zo klinken zijn woorden over zijn Kempische heide:

"In de stille Kempen, op de purperen hei,
staat een eenzaam huisje, met een berk erbij.
Op een zomeravond, in gedroom alléén,
kwam ik ongeweten langs dit huisje heen"

Hoe schoon op de wereld, de zomerse hei,
dat is hier op aarde de hemel voor mij!

In dat eenzaam huisje, zat een meisje ach,
lijk ik nergens anders, ooit een meisje zag!
Door het venster keek ze, mij verlegen aan,
schoof gordijntje toe en is maar opgestaan.

Hoe schoon op de wereld, de zomerse hei,
dat is hier op aarde de hemel voor mij!

Maar wat heeft de liefde, ook hier niet verricht!
Want nu schuift gordijntje, nooit meer voor me dicht!
Door het open venster, dat men vroeger sloot,
lach ik op ons kindje, op  zijn moeder schoot'

Hoe schoon op de wereld, de zomerse hei,
dat is hier op aarde de hemel voor mij!"

Papa heeft geen internet, zelfs geen computer maar morgen vertel ik het hem, dat één van zijn favorietjes op mijn blog staat, en dat zelfs nu nog zoveel mensen deze woorden zullen lezen ....en  dan zie ik hem al glimlachen en zeggen...mieke, moest ge dat nu echt doen...

Liefs
Marieke

zondag 2 oktober 2011

off white of pebble

off white

pebble
Halleluia...mijn stoelen zijn afgeschuurd, geschilderd en een patina laag maakte het werkje af.
Alhoewel...nu nog de herbekleding kiezen voor deze witte stoelen.  Zoals ik jullie reeds eerder vertelde ging mijn keuze uit naar het belgische merk Pimlico, in eerste instantie werd het de witte stof met rode bloemen (off white).  Maar op een beurs zag ik ook de andere stoffen van Pimlico en vond ik de "pebble" ook wel leuk.

De pebble heeft als voordeel dat de achtergrond donkerder is en dan weer beter bestand is tegen vuile kattepootjes,  plakkerige kinderhandjes of een spaghetti saus die per toeval op de stoel terecht komt in plaats van op tafel -  ben wat aan doemdenken, maar ja donkere kleuren kunnen nu éénmaal veel meer vlekken verdragen dan witte stoffen.  Manlief koos sowieso voor de donkere, voor hem is er al genoeg wit in de woonkamer, dus leuk contrast.

En ik...vind ze allebei wel mooi, maar ik ben nu éénmaal gek van wit en ik vind deze witte stof prachtig, minder bestand tegen vuil maar wel prachtig.

Daar jullie toch allemaal een beetje vriendinnen van mij zijn, mijn "lieve blogvriendinnen", roep ik jullie hulp in ...wat wordt het...laat jullie stemmen eens horen meisjes...wat wordt het off white of pebble???

Liefs
marieke