Pagina's

woensdag 28 september 2011

bloempje op woensdag-een laatste zomerglimp


Met dit zalige nazomerweer, geniet ik van een heerlijke wandeling door de tuin.  En het valt mij op, dat ondanks de zware buien van de voorbije weken, nog altijd vele bloemen hun laatste krachten bundelen voor een laatste bloei.  Kijk hierboven maar eens op het  zijterras, er staan al vele potten leeg, maar ook toch nog genoeg plantjes in volle bloei.


De sedum staat nog steeds te pronken...


Het einde nadert van de grote schapenkoppen of de hortensia annabella, maar het engeltje blijft er bij glimlachen...


Ook de roosjes schitteren nog een laatste maal, sommigen in grote aantallen...


anderen zijn eenzamer in hun soort en stralen veel kleur uit zo op hun eentje...


hier en daar nog een juffertje clematis...


 een waterval aan bruidssluier...

Ook de lavantera neemt nog de concurrentie op met de druivelaar...


En dan kan ik er niet meer aan weerstaan en neem de snoeischaar ...en daar volgt dan...
een prachtig boeket tuinbloemen...


en nog wat hortensia's om in te drogen voor het winterbloemschikken...




en laten wij bij deze bloemenpracht ook nog de dichter aan het woord...


... een citaat van onze vlaamse schrijver-dichter Guido Gezelle :

Daar staat gij in de zonneschijn,
al wat gij doet is: blomme zijn


Liefs
Marieke

zondag 25 september 2011

Fika time - nieuws uit Zweden


Velen onder jullie vroegen mij al in vorige berichten, hoe het nu was met Victoria ginds in Zweden.  Wel beste blogvriendinnen, het gaat heel goed met haar, ondertussen heeft zij al vele nieuwe vrienden, niet alleen zweedse studenten maar ook Poolse, Amerikaanse, Duitse, Nederlandse...

De erasmusstudenten hebben allen hun verblijf (éénpersoonskamer) in een gezamelijk appartementenblok, en zij komen geregeld samen voor allerhande activiteiten. 

Blijkbaar is de universiteit van Linnaeus goed georganiseerd en worden hun erasmusgasten ook goed opgevangen, elke weekend wordt er een uitstap georganiseerd naar een museum, meer, stadje of andere bezienswaardigheid. 

wish tree of Yoko Ono
wish wall   





Ook de natuur is overal aanwezig, bossen bedekken meer dan de helft van Zweden, in sommige ervan leven nog wolven.  De natuur moet je voelen, ruiken, proeven en horen.    Växjo bevindt zich in de provincie Smäland, de mooiste provincie van Zuid Zweden.  Vooral ook bekend om de vele en grote meren, bij mooi weer gaat Victoria elke zondag rond het meer joggen en nadien met de anderen studenten wordt er een grote picknick of barbecue georganiseerd aan het meer...



Je ervaart er de stilte van de oude eikenbomen, en de geur van de naaldbomen en de meren nodigen je uit om even te rusten bij het kabbelende water of even een duikje te nemen (alleen bij warm weer).

Bij koud of slecht weer (voor hun op zondag) wordt het Fika time, het is een equivalent van wat Afternoon  high tea  is voor de Engelsen, een koffie of thee-namiddag met gebak, waar mensen bij elkaar komen, meestal bij iemand thuis.   Daar wordt er uren gekletst en koffie gedronken.  Ook jongere mensen houden zich aan deze "Zweedse" traditie.

oude burcht
Het studeren gebeurt in de week maar dan wel heel intens, van 's morgens 9 uur tot 19 uur 's avonds.  De avonden in de week worden gebruikt om te werken aan projecten, meestal alléén of soms in team.  Deze universiteit is vooral gekend voor haar kennis en vooruitgang in de wereld van de informatica .  Hier wordt er zelden nog gewerkt met getekende plannen of maquettes, maar worden deze via ingewikkelde tekenprogramma's voorgesteld in o.a. 3-D. 
Dit was ook één van de redenen, dat Victoria haar voorkeur uitging naar deze universiteit,  zij kon ook kiezen tussen o.a. Valencia en Californië, maar toch opteerde zij voor het koude  maar progressieve Zweden.


Ondanks het drukke leventje ginds in Zweden mist zij vooral haar vriendje, haar kat Knorretje en haar ...mama.  En ook vooral het lekkere eten van hier, want blijkbaar blijft België vooral op gebied van eten, toch wel een echt luilekkerlandje en dat nog altijd...zonder regering  :-)


En ook ik mis mijn lieve dochter nog elke dag, maar ik ben ook heel gelukkig dat zij het daar goed stelt en dat ik haar binnen enkele maanden  terug zal zien, want met Kerst zijn wij daar ook ginds in Växjo (wordt uitgesproken als Vekre), en dan houden wij onze Fika time...heel lang...

Liefs, adjö
Marieke

woensdag 21 september 2011

Kattekwaad en kattestreken

Heel lang geleden toen wij allen nog heel jong waren, kwam ons Knorretje in ons leven.  Onze vroegere buurman had een kattennest gevonden en veel oplossingen had Oscar niet, oftewel werden deze kleine kittens in adoptie geplaatst of anders "one way ticket" naar de kattenhemel.
Zij waren zo lief en klein, en een keuze maakte lukt ons niet, dus kwamen Knorretje en haar zusje Pluche in ons leven.

Pluche heeft slechts 2 jaar bij ons gewoond en toen wij na een vakantie in Frankrijk naar huis kwamen, was Pluche verdwenen.  Ons Pluche'ke was een prachtige kattin met lange haren en een echt lieverdje.  Volgens de oude boer in onze straat zou "iemand in een zwarte auto" Pluche hebben meegenomen...??? meer weten wij er niet over, de kinderen treurde om het verlies van de mooie Pluche en dus bleef Knorretje alleen achter.


10 jaren later was Knorretje het alleen zijn wel goed gewoon en genoot zij met volle teugen van haar vrijgezellenleven bij ons thuis, maar dit zou niet lang meer duren want...


Op een koude winteravond, iets voor Kerst, stond ik na een dagje werken in de keuken te koken, een beetje in gedachten verzonken want het was een zware dag geweest.  Plots schrok ik op, want daar op de vensterbank staarden 2 grote groene ogen naar binnen.  Een magere schriele kat zat daar op de vensterbank en keek naar binnen, haar neusje snuifde de geur op van het gebakken vlees en het was duidelijk dat deze half verwilderde kat honger en dorst had. 

Die arme stakkerd had kou en honger, dus besloot ik om wat kattenbrokjes en water in bakjes buiten te plaatsen, half verwilderd rende ze in eerste instantie weg. Na de deur te hebben gesloten, kwam ze voorzichtig terug te voorschijn en hapte gretig de kattenbrokjes uit het bakje.  De volgende avond volgde hetzelfde scenario en telkens weer plaatste ik de beide bakjes iets dichter tegen de deur, en ja plots stond dat schriele poesje met bibberend pootjes binnen in de keuken.  Na een fel en heftig protest van Knorretje, die geen concurrentie duldde bleef dit katje bij ons, ons nieuwkomertje kreeg de naam Sjoefel, toepasselijk voor haar, want zij zag er heel sjofel uit.

Wat wij echter niet konden vermoeden was dat Sjoefel in haar buikje nog 2 kleine katjes meedroeg.  Deze zagen het levenslicht enkele maanden later en wij noemden het kleine rossige katertje Pili Pili en het tere grijze muiskatje Siske of Sisse (naar het verhaal van Siske de rat).


Ons Knorretje had het heel moeilijk met al die concurrentie maar kon gelukkig rekenen op onze dochter Victoria, zij ontfermde zich over het verwarde Knorretje en Knorretje bleef haar lievelingskat.

Tot vandaag blijft de rivaliteit bestaan tussen Sjoefel en Knorretje, Pili het katertje wordt nog altijd door mama Sjoefel enorm vertroeteld en verwend, waardoor Pili de leider wordt van deze kattenharem, ons Siske daarentegen is zo wat "het prutske", het jongste kattinnetje...deze is blijkbaar niet welkom bij de oudere Sjoefel en Knorretje.  Gelukkig is er haar broertje Pili, die wel met haar speelt maar wel duidelijk laat merken dat hij de "big boss" is.


Het zijn echte schatten, en ik hou zoveel van mijn 4 poezen.  Soms krijg ik wel eens een opmerking van mijn dochters die vinden dat ik met katten omspring alsof het kinderen zijn.  Zo van "waar zijn mijn schattekes daar...", "wie moet er een stukje hebben...", "poezen, mama is thuis..." of "wat scheelt er met mijn prutske, toch niet ziek...".

http://www.youtube.com/watch?v=z4rEDj_5Azk

En ik geef toe, nu ik hier die woorden schrijf of tik, besef ikzelf dat het best gek is, maar af en toe mag je wel eens lekker gek doen...ja toch...

Liefs
Marieke

zondag 18 september 2011

ik ben getagd

Ik werd getagd...of aangetikt door Michelle van In de zevende hemel, en vond het best leuk om mee te spelen ...als ik het goed begrepen heb dan moet ik 10 weetjes over mijzelf delen...en daarna mag ik op mijn beurt  5 andere bloggers tikken of taggen.
Hier gaan wij dan...

1. mijn twee grootste schatten zijn mijn dochters, Anneke en Victoria.

2. gedurende 20 jaar heb ik samen met mijn vader  heel Vlaanderen afgereisd en opgetreden  in kinderprogramma's, en ook voor de 3de leeftijd (bejaarden).  Ben opgegroeid in een artistieke familie met een vader als muzikant en muziekleraar en mama speelde in haar jongere jaren mee in een toneelgezelschap.

3. ben soms "over" georganiseerd, kan positief zijn maar...volgens mijn huisgenoten ook negatief.

4.  ik werk al meer dan 30 jaar in een chemisch bedrijf, eerst als bediende boekhouding, nadien als klantenverantwoordelijke.  Ik doe mijn werk graag, maar stilaan begin ik te verlangen naar een rustperiode.  Had graag een eigen zaak gehad, maar heb de durf niet...

5. Was vroeger een heel verlegen meisje, vandaag ziet je daar niet veel meer van, alhoewel...

6. mijn huis is mijn thuis, ik doe alles zelf in huis van poetsen tot koken en schilderen en ...vooral mijn huisje gezellig maken.

7. heb een grondige hekel aan opschepperij en vooral geroddel.

8. ik heb een deel van mijn studies voor stewardess in het frans gedaan, omdat in die tijd in het nederlands zulke cursussen in Brussel niet mogelijk waren.  Heb wel enkele stages gedaan maar nooit het beroep uitgeoefend, net als  zovelen...

9. heb niet genoeg zelfvertrouwen.

10. ik ben gek op de franse en scandinavische woonstijl en sinds ik blog bezoek ik regelmatig rommelmarkten  en brocante's, dat heb ik te danken aan ...het bloggen.

en nu is het mijn beurt om 5 mensen te taggen (tikken), ik hoop dat jullie graag meedoen


Loes van http://maisonlouise.blogspot.com/
Tanja van http://samen-tanja.blogspot.com/
Marja van http://ram-in-ravels.blogspot.com/
Carine van http://tachterhuisje.blogspot.com/
Sonja van http://sezoentje-sonja.blogspot.com/

Niets is verplicht, maar het is wel leuk...

Liefs
marieke

zaterdag 17 september 2011

en de winnaar is...


Vandaag was het d-day hier bij Bleudelavandou. Voor de trekking van de winnaar van deze give away was ik hopeloos op zoek naar een onschuldige kinderhand...mijn kinderen zijn  volwassenen geworden en niet meer thuis, kleinkinderen zijn er nog niet, manlief is wel lief maar ook weer niet zo onschuldig, geprobeerd met de poezen, maar dat werd een gevaarlijk katkrabspelletje, dus nam ik het heft zelf in handen, ogen toe en...ik trok...




 een briefje  uit de glazen ijsemmer ...




en lieve blogvriendinnen, even jullie aandacht, want hier komt de winnaar van deze give away (spanning, gekuch, gefluister ...)



En...

Hier komt het, de winnaar is...


??
??
??
??
??
??
??





Van harte gefeliciteerd Elly...van de blog Elly's kleine Idylle jij bent de gelukkige winnaar van deze give away.
Ook dank aan alle blogvriendinnen voor jullie deelname ...
  
Elly kan je op het hieronder vermeld e-mailadres,  je adresgegevens doormailen, dan zorg ik er voor dat je zo vlug mogelijk kan genieten van je gewonnen give away...Nogmaals proficiat...

bleudelavande@gmail.com  
Liefs
Marieke

woensdag 14 september 2011

bloempje op woensdag-bloemenparade

Aan al de bloemen in mijn tuin...

Bedankt voor jullie prachtige kleuren en geuren.
In het weekend was het een zaligheid om elke morgen de tuin in te wandelen, ik genoot van elk moment bij jullie, een gezellig onderonsje hoorde erbij, ik verzorgde jullie en gaf een complimentje aan de familie van de madammen Roos, die daar in hun prachtige witte, roze of rode kleur van ijdelheid stonden te blozen.


Ik dankte de eenvoud van het viooltje, omdat zij als eerste  de bloemenparade mocht openen.  Toen staken de tulpen hun kopje naar boven, en toen wisten wij...het werd lente!
Gevolgd door de  seringen, die de tuin bedwelmde met hun heerlijke geur.


Een heel korte periode mochten wij de pioenrozen aanschouwen met hun gekartelde bloemblaadjes, die openvouwden als de vleugels van een vlinder.
Ondertussen blijven de madammen Roos verder doorbloeien, hoe kan ik jullie dankbaar zijn, "ces belles dames" met beroemde namen van Louise tot Mathilde, van Guirlande d'Amour tot Blush Noisette...



En wie komt er dan aankloppen, het tere maar oh zo genietbare zeeuws knoopje, omringd door de talrijke tuingeraniums en campanula's en samen vormen ze een leuke border.  De grote Veronica's staan op de achtergrond te wachten, maar vallen toch op in deze border door hun sierlijke gestalte.
De perken met lavendel zorgen voor een provencaalse sfeer, ze hadden het niet gemakkelijk in deze natte en koude zomer.


En ook jullie mijn oude makkers, de hortensia's, koester ik met veel liefde, hoeveel jaren al mag ik jullie bloemen knippen en drogen. Ik geniet van jullie schoonheid in en rondom mijn huisje, en elk jaar opnieuw droog ik jullie grote bloemen, bewaar ze in kartonnen dozen en in december mogen jullie mee pronken in de rode kerstkrans.


Vandaag nog geniet ik van de beminnelijke sedum's, asters en troscrysantjes en...stilaan zien wij het einde naderen van de madammen Roos...de finale van de bloemenparade...nog heel eventjes laten jullie mij genieten en straks mogen "jullie" wegdromen in een welverdiende winterrust.

Liefs
Marieke

zondag 11 september 2011

Eigen haard is goud waard!

Zoals jullie konden lezen in één van mijn vorige berichtjes, werd in augustus onze oude haard en schouwmantel verwijderd en na veel stof, gedril en geboor konden wij genieten van een splinternieuwe haard met een schouwmantel in franse steen.

Hierboven nog een nostalgische kijk op de oude, het was een vrij groot en toch wel lompe schouwmantel, de "namaak" franse steen heb ik erop geschilderd, waar ik indertijd toch wel fier over was.  Het idee haalde ik uit een boek van "Debbie Travis".


  De werken duurden aanvankelijk zo'n twee dagen, maar nadien (spijtig genoeg geen foto's van tijdens de werken) zag mijn woonkamer eruit als een echt bouwwerf, één en al stof, grint en steen, maar wel met als verrassing een nieuwe haard met daarbij passende (minder grote) schouwmantel en deze was nu in "echte" franse steen.  Na uren van poetsen en opruimen was het al een stukje aangenamer, natuurlijk was het nodig om de  muren en plafond te herschilderen.  Daar wij onze woonkamer onderdompelen in een sfeer van franse en zweedse gezelligheid, kozen wij voor ...wit. Hieronder een kijkje van voor de schilderwerken:


en nu...ziet het er zo uit:




Wij zijn nu best wel tevreden met het resultaat en dank zij het koude najaar hebben wij zelfs al kunnen genieten van de heerlijke warmte van de haard.  's Avonds na het werk, samen met mijn ventje knus zitten kijken naar de oplaaiende rode en oranje vlammen en dan denkt je heel even "wat is het hier toch zalig"!!

Liefs

Marieke