Pagina's

woensdag 21 september 2011

Kattekwaad en kattestreken

Heel lang geleden toen wij allen nog heel jong waren, kwam ons Knorretje in ons leven.  Onze vroegere buurman had een kattennest gevonden en veel oplossingen had Oscar niet, oftewel werden deze kleine kittens in adoptie geplaatst of anders "one way ticket" naar de kattenhemel.
Zij waren zo lief en klein, en een keuze maakte lukt ons niet, dus kwamen Knorretje en haar zusje Pluche in ons leven.

Pluche heeft slechts 2 jaar bij ons gewoond en toen wij na een vakantie in Frankrijk naar huis kwamen, was Pluche verdwenen.  Ons Pluche'ke was een prachtige kattin met lange haren en een echt lieverdje.  Volgens de oude boer in onze straat zou "iemand in een zwarte auto" Pluche hebben meegenomen...??? meer weten wij er niet over, de kinderen treurde om het verlies van de mooie Pluche en dus bleef Knorretje alleen achter.


10 jaren later was Knorretje het alleen zijn wel goed gewoon en genoot zij met volle teugen van haar vrijgezellenleven bij ons thuis, maar dit zou niet lang meer duren want...


Op een koude winteravond, iets voor Kerst, stond ik na een dagje werken in de keuken te koken, een beetje in gedachten verzonken want het was een zware dag geweest.  Plots schrok ik op, want daar op de vensterbank staarden 2 grote groene ogen naar binnen.  Een magere schriele kat zat daar op de vensterbank en keek naar binnen, haar neusje snuifde de geur op van het gebakken vlees en het was duidelijk dat deze half verwilderde kat honger en dorst had. 

Die arme stakkerd had kou en honger, dus besloot ik om wat kattenbrokjes en water in bakjes buiten te plaatsen, half verwilderd rende ze in eerste instantie weg. Na de deur te hebben gesloten, kwam ze voorzichtig terug te voorschijn en hapte gretig de kattenbrokjes uit het bakje.  De volgende avond volgde hetzelfde scenario en telkens weer plaatste ik de beide bakjes iets dichter tegen de deur, en ja plots stond dat schriele poesje met bibberend pootjes binnen in de keuken.  Na een fel en heftig protest van Knorretje, die geen concurrentie duldde bleef dit katje bij ons, ons nieuwkomertje kreeg de naam Sjoefel, toepasselijk voor haar, want zij zag er heel sjofel uit.

Wat wij echter niet konden vermoeden was dat Sjoefel in haar buikje nog 2 kleine katjes meedroeg.  Deze zagen het levenslicht enkele maanden later en wij noemden het kleine rossige katertje Pili Pili en het tere grijze muiskatje Siske of Sisse (naar het verhaal van Siske de rat).


Ons Knorretje had het heel moeilijk met al die concurrentie maar kon gelukkig rekenen op onze dochter Victoria, zij ontfermde zich over het verwarde Knorretje en Knorretje bleef haar lievelingskat.

Tot vandaag blijft de rivaliteit bestaan tussen Sjoefel en Knorretje, Pili het katertje wordt nog altijd door mama Sjoefel enorm vertroeteld en verwend, waardoor Pili de leider wordt van deze kattenharem, ons Siske daarentegen is zo wat "het prutske", het jongste kattinnetje...deze is blijkbaar niet welkom bij de oudere Sjoefel en Knorretje.  Gelukkig is er haar broertje Pili, die wel met haar speelt maar wel duidelijk laat merken dat hij de "big boss" is.


Het zijn echte schatten, en ik hou zoveel van mijn 4 poezen.  Soms krijg ik wel eens een opmerking van mijn dochters die vinden dat ik met katten omspring alsof het kinderen zijn.  Zo van "waar zijn mijn schattekes daar...", "wie moet er een stukje hebben...", "poezen, mama is thuis..." of "wat scheelt er met mijn prutske, toch niet ziek...".

http://www.youtube.com/watch?v=z4rEDj_5Azk

En ik geef toe, nu ik hier die woorden schrijf of tik, besef ikzelf dat het best gek is, maar af en toe mag je wel eens lekker gek doen...ja toch...

Liefs
Marieke

21 opmerkingen:

  1. Ja hoor, dat mag. Heerlijk toch om te praten met huisdieren. Het is alleen misschien een beetje gek als andere mensen het horen.

    Maar Marieke, weet je wat wij zeggen? "Rompompom, wat geef je erom". Lekker je eigen leven leiden.

    Liefs uit Kapellen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Marieke,
    Wat een mooi verhaal... Ik dacht steeds ´hoe zou het aflopen´. Gelukkig liep het voor iedereen goed af... Jij bent een vrouw met een groot hart Marieke en daar mag je heel trots op zijn. Of je nu een tikkie gek bent of niet... Ik vind het geweldig.
    Fijne avond nog,
    Groetjes,
    Mirjam

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een heerlijk logje. Doe maar lekker gek. Wij genieten mee. Het filmpje is ook geweldig.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Gezellig om te lezen over jullie kattenfamilie. Want dat zijn ze....een deel van de familie!!!
    Lieve groetjes,
    Marion

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een heerlijk blog ,zoveel katten liefde .Ik zou ook wel meer poezen willen maar doe dit niet om Mikki.En gek doen haha.Ik praat altijd tegen Mikki ,ook mijn man doet dat.Ik denk dat de meeste van ons die dieren hebben tegen ze praten ,dus doe gewoon zo voort .
    Lieve groetjes Elisabeth

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Nee hoor Marieke, helemaal niet gek, ik begrijp het helemaal, ik vind het geweldig en je post is vol liefde voor je katten. Leuk en geweldige foto's.
    Geniet er maar lekker van hoor, ik begrijp het helemaal ;-)

    Liefs
    Tanja

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat heb je dat heerlijk verteld, Marieke. net een spannend boek.

    Wat een schattige foto`s van je viervoeters. En ja je mag ze als kinderen behandelen...heerlijk!

    lieve groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  8. tuurlijk, doe jij maar lekker gek tegen de poezen dat moet kunnen heerlijk om ze te vertroetelen!!

    mooie lieve foto's! en wat een schatten!!

    Lieve groetjes Michelle

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Nou...om eerlijk te zijn...ik vind het wel een beetje gek.
    Rare stemmetjes, verwennen, vreemde katten in huis nemen, de kittens gewoon houden.
    Pfff.
    Oeps...wacht even...ik heb een hele grote déjà vu...het is gewoon ook mijn verhaal.
    Kijk, dat is liefde, rijkdom, genieten.
    Nu nog proberen om je filmpje te gaan bekijken.
    Internet doet hier heel vervelend en met een kat op schoot is het moeilijk typen...
    En ik vind je een kanjer.
    Liefs,
    Agnes...kattenmoeder van nog maar 4 kattenkinderen.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Hi Marieke!Sissy looks just like my one cat.How sweet kittens and cats are.If you train them well they are the most special of furry friends.Yours are adorable.Kisses to them.


    Have a lovely Thursday ahead!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Helemaal leuk deze post !! doe jij maar lekker gek hoor !!...liefs van mij...xxx..

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Erg lief verhaal,Marieke.
    Ik praat ook zo tegen mij twee katten en de hond.
    HiHiHi.
    En Guusje onze kater,geeft altijd antwoord.

    Groetjes Ans

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hier nog iemand die misschien wel een beetje gek is, haha
    Onze kat is niet verwend...maar zoals mijn man zegt "bedorven". We zijn allen verzot op hem en praten er dus ook allemaal tegen...we krijgen vaak ook netjes antwoord terug;-)

    Prachtig verhaal! Bijzonder ook dat je een zwervertje in huis haalt, en er nu zelfs 4 hebt. Geniet van je mooie poezenbeesten!

    Fijne dag,
    Lieve groetjes, Helena

    BeantwoordenVerwijderen
  14. hahahaha niets is te gek hoor als jij er lekker van geniet lekker doen ..... zijn prachtige poezen en staan prachtig op de foto ...geniet maar lekker verder lieve groet rosita

    BeantwoordenVerwijderen
  15. hallo marieke, volgens mij ben je doodnormale "kattenmadame" ... prettig gestoord maar dat hoort er nu eenmaal bij! liefs, @nne

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat een super leuke verhaal !!!En met zoveel leifde voor je katten !!!!!Ik vond het echt een spannend verhaal !!1Enne... Marieke lekker gek blijven doen hoor !!!!Geniet van je hele lieve poezen !!
    lieve groet elly

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Wat een schatjes. Kan me voorstellen dat je ze behandelt als je eigen kinderen. Groetjes Dicky

    BeantwoordenVerwijderen
  18. heerlijk om dit katten verhaal te lezen en leuke foto,s

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Leuk verhaal Marieke, ook ik praat tegen onze herdershond, het is ook het enige leven in huis dus tja...... ;))
    Als manlief van zijn werk komt kijk hij me ook soms aan van wat brabbel je toch allemaal maarja, Ky en ik zijn dat zo gewoon :)))))))))))
    Lieve groet, Sonja

    BeantwoordenVerwijderen
  20. Oh wat een ontroerend verhaal........
    Die Sjoefel......gelukkig het juiste thuis gevonden....en haar kindjes gered........
    Ze hadden geen beter thuis kunnen treffen....
    Fijn weekend
    Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  21. wat een heerlijk verhaal, en hoe herkenbaar, hier is het ook een "aanloop" hotel voor de poezen, ze kiezen altijd ons huisje uit :-)
    maar ik behandel ze ook als mijn kindjes hoor, en doe ik het niet, dan doen de kinderen het wel haha
    heerlijke post dit
    lieve groet en een mooi zonnig weekend gewenst
    Yvon

    BeantwoordenVerwijderen